Leniwce.pl

Na starcie tegorocznej edycji kultowego już maratonu Salzkammergut Trophy w Bad Goisern w Austrii stanęło trzech Leniwców. Wszyscy z jednakowo wypełnionym planem przygotowań i startów w tym sezonie... Doświadczenie niesamowite.

...czyli słów kilka o najbardziej pechowej imprezie Leniwców

Na ostatnią finałową edycję Mazovia MTB Marathon-u w Lesznie wybierała się najliczniejsza leniwa ekipa - bus był wypchany po brzegi Leniwcami. Mieliśmy obstawić wszystkie możliwe dystanse z hobby włącznie. Na giga miał jechać Trzmiel, Grzesiek, Krzysiek i ja, chociaż trochę się wahałam, czy nie pojechać znowu mega. Na mega tradycyjnie Mirek z Zapałem, a na hobby Gośka, Darek z Kubą i Paweł - brat Grześka. Oczywiście założenia założeniami a życie i tak je brutalnie zweryfikowało.

Wszystko zaczęło się gdy Grzesiek wspomniał na forum o wyjeździe do Istebnej na finał BikeMaratonu. Trasa miała być trudna - została określona jako "kwintesencja kolarstwa górskiego", więc od razu pomyślałam, że to nie dla mnie. Jednak namowy Grześka nie miały końca i wreszcie pewnego poranka pomyślałam, że co tam, trzeba spróbować - w końcu do odważnych świat należy ;) Jedynym celem, który sobie stawiałam to nie zabić się na zjazdach i dojechać do końca na dystansie mega - na nic więcej nie liczyłam, w końcu to miał być mój pierwszy raz i nie chciałam, żeby stał się ostatnim.

AnnS
...gdzieś w połowie maja

Jak tylko zobaczyłam informację na stronie o Mazovii 24h, postanowiłam, że muszę wziąć w tym udział. Chciałam wreszcie sprawdzić po ilu km nie będę już mogła patrzeć na rower, bo dotychczas po każdym maratonie czułam niedosyt. Od razu na myśl przyszło mi, żeby pojechać razem z Trzmielem w mixie, więc pozostało mi tylko go namówić do wspólnego startu. Długo to nie trwało, jednak obawialiśmy się, aby nie powtórzyła się historia z Piaseczna, kiedy to potworny ból pleców nie pozwolił Trzmielowi się dalej ścigać. Odwlekaliśmy decyzję o starcie dość długo. Po maratonie w Żyrardowie niestety historia się powtórzyła :( Wtedy to zdecydowałam, że pojadę w solo.

W dniu 23.04.2006 r., wraz z dwoma innymi Leniwcami: Jackiem i Krzyśkiem, zjawiłem się w Otwocku. Dla Jacka był to dziewiczy start, stąd też jego trema wydawała się być zdecydowanie większa od naszej. Radził sobie chłopak, jak mógł. Swoistą terapią było piwo w torbie, które co pewien czas czule dotykał i głaskał w drodze do Otwocka. No ale dosyć tych psychoterapeutycznych wzmianek, maraton to przecież cos dla twardzieli ;)

Zapał

Budzik o 6:20 oznajmił nadejście dnia prawdy, w którym miałem się przekonać, jak bardzo się obijałem przez ostatnie miesiące. O pokazaniu efektów treningu nie było mowy, bo przez całą zimę raptem kilkanaście razy wyszedłem na rower. No ale taki całkiem słaby to się wcale nie czułem :) Pełen entuzjazmu, bo jakby nie patrzył 9 kwietnia miał być datą mojego pierwszego maratonu, wyszykowałem się do odjazdu, zapakowałem rower i podjechałem pod garaż Prezesa, gdzie czekał na mnie już Grzesiek, który swoim smaochodem miał pociągnąć przyczepę z leniwymi rowerami.